บทที่ 19 ตอนที่ 19

ร้านกาแฟเล็กๆ แต่ตกแต่งด้วยต้นไม้เขียวขจีร่มรื่นที่โมฮัมหมัดพาหล่อนเข้ามานั่งคุยทำให้ความตึงเครียดในใจของหล่อนผ่อนคลายลงไม่น้อยเลยทีเดียว

“ขอบคุณท่านมากนะคะที่พาหนูเข้ามานั่งในร้านน่ารักๆ แบบนี้”

ดวงตาของคนพูดเป็นประกายสุกใส จนโมฮัมหมัดอดเอ่ยเดาขึ้นไม่ได้

“หนูปรางอยากมีร้านกาแฟเป็นของตัวเองเหรอ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ